|
 Kutime
homoj ege malshatas kulojn. ili malagrable pikas kaj multaj ech
transdonas malsanojn. Malario estas ilia ekzemplo. Ghi ankorau nun
estas unu el la plej mortigaj malsanoj.
La germana mekanikisto
Carl BAUNSCHEIDT (prononcu: Karl Baunshajt; Il vivis 1809-1873)
suferis pro reumatismo en la mano. Iam li sidis en sia ghardeno
kun sia shveIinta mano, kiam alflugis kuloj kaj pikis tiun manon.
Baldau
la mano malshvelis kaj la doloro malaperis! Li provis klarigi al
si la efikon: unue estas piko kaj due la insekto sekreciis iun substancon.
La kombino el ambau evidente kauzis lian malsuferigon kaj resanighon
de la mano.
Jam antaue li inventis diversajn aparatojn. Tial
li ne nur pensis, sed decidis krei artefaritan kulon.
Farighis
aparateto en formo de bastoneto en kies finajo trovighis 33 pingloj.
Ghi trovighis en ingo kun risorto. La ingon oni metas sur la hauton,
tiras la bastoneton kaj liberigas ghin. Tiel ghi, per la forto de
la risorto, truetigas la surfacon de la hauto, sen ke aperas sango.
Jen
li havis la pikilon, kiun ii nomis kulo.
Mankis la substanco,
evidente venena, de la kulo. Li multe eksperimentis por inventi
oleon kun la dezirata incita efiko.
Post la pikado de la
hauto li shmiris tiun oleon sur la pikitan arealon - kaj bonege
sukcesis kontrau ech multaj malsanoj!
La hauto post la pikado
rughighas. Tiun efikon la oleo multe fortigas. La paciento sentas
varmon, kiu povas konservighi dum tuta semajno. En la hauto ofte
ekestas aknoj eligantaj puson.
Post la rebonigho de la hauto
oni povas refoje apliki la metodon. Oni daurigas ghin tiel longe
ghis ne plu estas pusado.Tamen ekzistas ankau korpopartoj, kie
ne aperas puso, sed kie efikas nur la varmo. La reago dependas de
la malsano kaj de la loko de la aplikado. Kie trovighas multaj limfduktoj,
tie kutime aperas puso. Gi ne estas kromefiko nedezirata - ghi estas
la efiko: la veneno tie trovighanta en la korpo malaperas en formo
de tiu puso kaj tiel la malsano plibonighas.
Tiu metodo estis
tiel sensacie sukcesa, ke baldau poste centmiloj da homoj kaj kuracistoj
entuziasme uzis la kulon de Baunscheidt. Li eldonis revuon kun la
titolo ,,Die Mucke" (la kulo). La entuziasmaj aplikantoj nomis
la aparaton ,,Lebenswecker" (revivigilo), char ghi helpis je
tiom da malsanoj, ankau koratakoj.
La aparato nun nomighas
,,Baunscheidtiergeret" (prononcu: baunshajtirgeret) kaj ekzistas
en multaj diversaj formoj, sed la principo restas tute sama kiel
antau 150 jaroj.
Aperis libroj en kiuj oni mencias tre multajn
malsanojn kuraceblajn per la bau nshajtilo.
Mi volas doni
nur unu ekzemplon: vershajne ne ekzistas pli bona metodo por sanigi
la tonsilojn ol la baunshajtismo.
Kiam mi studis naturkuracadon
antau 23 jaroj mi multe suferadisjam de pli ol dek jaroj pro multfoja
tonsilito. Kompreneble medicinistoj ofte konsilis forigi ilin. Sed
bonshance mi ne kuraghis! Konatighinte kun la baunshajtismo mi aplikigis
al mi la metodon. Unufoja aplikojam kauzis plenan sukceson!
Dum
la pasintaj 21 jaroj mi multmilfoje aplikis tiun bonegan metodon,
kiu estas nek doloriga por la paciento nek iel ajn danghera, sed
tute malmulte kostas kaj bonege helpasje multaj malsanoj, precipejetonsilito.
Tie mi konstatis e~ ne unu malsukceson.
Ne mirige ke Bounscheidt
.enspezis milionojn per kuloj!
Li neniam detaligis la veran
konsiston de sia oleo, sed nuntempe uzataj oleoj havas almenau similan
efikon kiel la originalo.
Medicinistoj plendas ke ghi estas
,,charlatanajo", sed naturkuracisto scias pri la grandiozaj
efikoj de tiu metodo, kiu kompreneble, kiel chiu am alia same, ankau
havas sian limon.
Certe la baunshajtismo povus refoje entuziasmigi
homojn precipe en malrichaj landoj (ankau la popoio en Germanio
tiutempe estis tre malricha). Ghi estas facile uzebla, malaltkosta,
sed ege efika.
|
