BOLIVIA TRADICIA MEDICINO

 Judita Rey, Kroatio
 

Okcidenta parto de Bolivio iam dum la tempo de Inkao estis nomita Kollasuya, kaj ghi jam dum tiuj antikva tempo estis konata kiel "lando de medicino".

Tradicia medicino estas ankorau  hodiau tie pli uzata ol moderna medicino. Ech 70 % de "Bolivianoj,  helpon por siaj sanaj problemoj preferas unue serchi che praktikantoj de popola medicino. La uzado de moderna medicino estas  che ili nur la lasta solvo, se popola medicino ne donis rezultojn. La kauzoj por tio estas multaj: moderna medicino, inkluzive ghiaj  medikamentoj estas multekosta. Krom tio urbaj, modernaj kuracistoj  parolas hispanan (castillanan) lingvon kaj che ili mankas estimo je indighena kulturo. 

En Bolivio chiu urbo kaj komonumo havas sian popolan kuraciston, kiu  scias kiun herbon oni devas uzi kiel, kiam kaj che kiu. La tradicia  medicino estas parto de ilia kulturo kaj rilatas al ghia valoro kaj  kreado, kvankam lasttempe anakau ceteraj segmentoj de okcidenta  medicino eniras ilian vivon. Chiam pli ofte ankau modernaj  medikamentoj trovas sian lokon en sako de vaganta popolkuracisto.

La tradicia medicino tre estimas kaj konsideras rimarkojn pri  malsano de malsanulo mem. Ghi respektas ankau psikan staton de  malsanulo kaj lian decidon kiam li mem elektas la medikamenton. Ech  praktikantoj de moderna
  medicino pretas konfesi ke 25 - 30 % de  herboj uzataj de popolaj kuracistoj kaj herbistoj sambone efikas  kiel modernaj medikamentoj, sed la plej granda parto de ili ne povas  kompreni uzadon kaj praktikadon de diversaj ritualoj, magioj kaj  amuletoj kiujn praktikas popolaj sanigistoj. Aliflanke, sanigistoj, popolkuracistoj asertas ke oftege la korpaj malsanoj fakte devenas  de animaj malsanoj kaj de korpa vivforto "ayayu". La tasko de  sanigisto estas konvinki "ayayu" ke ghi revenu al la morpao kaj  ekvilibrighu korpon psikon kaj menson. Samvalora estas ekvilibro inter persono, natura kaj supernatura mondo.

La Dr. Torbiu
  Tapia, tradicia kuracisto el La Paz, la filozofio de  aymara Indianoj malsamas kun orienta kaj okcidenta filosofio. "  Fundamente ni estimas la pacienton kaj ni igas dialogon kun li. Nia  rilato havas profundon de la konfeso en katolika religio. Ni bezonas  tion por moligi la psikan reziston kaj atingi la purigadon"- diras  dr. Tapia.  "La homo estas produkto de tio kion li manghas" diras dr.Walter  Alvarez, alia naturkuracisto el Bolivio " se la homo scias kion li  manghu, li ne suferos nek pro parazitoj, nek pro diurejo. Feliche ni  havas herbojn kiuj samtempe estas nutrado kaj medikamento. Coca (Koka) estis la unua anastetiko, kiun uzis niaj militistoj historie. Multaj travivis nur dan al ghia machado.

Nia herbo Andres Huaylla enhavas antibiotikon el fermentita tero. Ni el tero ricevas  antibiotikon terramicin. Tio ne estas magio, tio estas sagheco de  niaj antauloj..."  En Bolivio, "la plej indiana lando de la mondo" ( 60 % de ghia  loghantaro estas puraj indighenoj de popoloj Aymara kaj Quechua)  multas popolkuracistoj. Inter ili tamen tiuj de la regiono  Kallawaya, daure havas apartan pozicion.
Ankorau estas neklarita  fenomeno de ilia deveno kaj ekesto de ses malgrandaj vilaghetoj  norde de la lago Titicaca, kiuj fakte estas kliniko de popolaj  sanigistoj. Iuj pensas ke ili devenas ankorau de antikva misteria  kulturo Tiwanaku, aliaj opinias ke ili estis fonditaj de Inkao, kiuj  sendis ilin kiel koloniistoj de alia parto de sia reghlando, kaj  triaj ke ilia scio ne estas pli alta ol tri jarcentoj.  Ilia fenomeno estas ke 27 % de loghantaro de tiuj vilaghoj estas  bonaj sanigistoj, famaj popolaj kuracistoj kun granda scio kaj  potenco. Ili multe vagas tra tuta Suda Ameriko kaj tio rezultas per  ilia grandega kono de herboj.

Estas konate ke chiu sanigisto de tiuj  vilaghoj uzas chirkau 300 herboj, pliajn 600 rekonas kaj kapablas  uzi. Entute ili kolektis sciojn pri pli ol mil sanigaj herboj!.  Sed Kallawaye, tiel oni nomas ilin konfesas limojn de siajn  saniagajn sciojn kaj kapablojn. Ili neniam entreprenas kuracadon de  hereditaj malsanoj kej ne komencas kuraci malsanojn kiuj jam tro evoluigis. Tio ne estas afero de ilia fatalismo sed de realismo. misteria karakteristiko de tiuj famaj poplkuracistoj estas ankau tio  ke ili havas propran lingvon. Lingvistike laudire ghi devenas de  quechua kaj estas uzata nur en tiuj vilaghetoj, kaj iom post iom bedaurinde malaperas. Sed por esti bona kallawaya ne sufichas nur naskighi en unu de tiuj  vilaghoj. Por tiu titolo oni devas multe lerni.

Ankorau antau 50  jaroj estis kutimo ke chiuj lernantoj devis 8 ghis 10 jaroj lerni  sian metion. La scio estis transdonita de generacio al generacio. Nur post longa lernado chiu kandidato por sanigisto povis fari  ekzamenon antau komisiono de cetera komonumo al kiu li apartenis.  Nur post farita ekzameno oni permesis al li memstare komenci kolekti  herbojn, vojaghi kaj kuraci homojn. kallawaya kuracistoj samon faras ankau hodiau. Sed ili ne estas  plentempe popolaj kuracistoj. Chefe ili okupighas pri kultivado de  sia tero, sed ceteran jarparton ili vivas kiel vojaghantaj  sanigistoj, Lau ilia tradicio la sanigado estas vira metio, kaj ne decas al  virinoj okupighi pri ghi. Tamen virinoj ne restas for de tiu okupo.  Ili havas gravan rolon je kolektado de herboj kaj okupighas pri  virinak malsanoj kaj naskado. 

Antau kelkaj jardekoj al kallawaya tradicio minacis malaperon, sed  intereson pri natura kaj tradicia medicino en la mondo ghenerale  donis novan apogon al chi valoran popolan medicinon. Shtataj  instancoj provis doni helpon je ghi, sed, bedaurinde tio rezultis  per negativaj postshpuroj. Kreskis la nombro de homoj kiuj sen  necesa scio volis prezenti sin kiel veraj kallawayaoj por perlabori la monon.

Oni provis tion eviti fondante lernejoj por tiu chi  tradicia medicino. la lernejoj funkciis en vilaghoj sed ilia funkciado montrighis malbona. Nome por esti vera kallawaya kuracisto oni devas infanaghe komenci lerni kaj multe vojaghi kaj vojaghante  lerni pri herboj, malsanoj kaj ilia lingvo.  Sed, oni esperas ke tamen ke la sciio de kallawaya kuracistoj ne malaperos char Monda medicina organuzo montris intereson por ghi kaj  agnoskis ghian atribuon al popola sano en Suda Ameriko. La boliviaj modernaj kuracistoj subtenas ankau projektojn per kiuj  oni ne nur esploras sed ankau evoluigas sciojn pri tradicia medicino de ilia lando. Sed, la aproksimado de moderna kaj tradicia medicino  ne iras glate. Granda parto de modernaj kuracistoj pritraktas la  tradician medicinon kiel senvaloran magion.

Oni agnoskas ghian scion  pri herboj sed ne akceptas iliajn uzadomanierojn. Juan Villa , la kallawaya kuracisto kun 50-jara sperto nun vivanta en La Paz, kontraustaras la opiniojn ke li uzas magion sen sia laboro. Lau li  ilia potenco kushas en profunda scio char "ni lernas pri herboj de  nia sepa jaro" - diras li - ni devas scii ne nur pri loko kie ili  kreskas, sed ankau pri momento kiam oni devas ilin manrikolti, kaj kiel oni tion faru. Ni devas scii kiel, kiam kaj kie ilin konservi.  Ni scias manipuli kun ili....kaj nia scio kuraci multajn malsanojn  ne estas magio estas nia tradicia longjara scio..."